ଆଦିପୁସ୍ତକ — ଭିତ୍ତିର ପୁସ୍ତକ

ବିନାଶ ପଥରେ ତଳକୁ ପଦକ୍ଷେପ

ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୮–୧୯ — ସଦୋମ ଓ ଗମୋରାର କାହାଣୀ: ସଂସ୍କୃତିର ପତନ

ବାଇବେଲ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟା

Paul J. Bucknell

ପରିଚୟ | A) ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ | B) ସଦୋମରେ ଲୋଟ ଓ ଦୂତମାନେ | C) ସଦୋମ କାହିଁକି ବିନାଶ ହେଲା?

ବିନାଶ ପଥରେ ତଳକୁ ପଦକ୍ଷେପ

ସଦୋମ ଓ ଗମୋରାର କାହାଣୀ ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି — ସତରେ କି?

ଅନେକେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ସଦୋମ ଓ ଗମୋରାର କାହାଣୀକୁ ଭଲଭାବେ ଜାଣନ୍ତି। ସାଧାରଣତଃ ଆମେ କେବଳ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ରୋଧ ବିଷୟରେ ଶୁଣୁ; କିନ୍ତୁ ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୮–୧୯ ତାଙ୍କର କରୁଣା ଓ ନ୍ୟାୟ—ଉଭୟକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ। ବିଚାର ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ପରମେଶ୍ୱର ନିଜେ ଏହି ନଗରଗୁଡ଼ିକୁ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ ଆଣିଲେ ଏବଂ କୃପାରେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ହାତ ବଢ଼ାଇଲେ।

ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୪ରେ ଆମେ ପୂର୍ବରୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କରୁଣାର ଏକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦେଖିଛୁ। ଅବ୍ରାମଙ୍କ ଦୟା ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସଦୋମ ଓ ଗମୋରା ଉଦ୍ଧାର ପାଇଥିଲା। ସେମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ହସ୍ତକ୍ଷେପର ଫଳ ଥିଲା; ତଥାପି ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଦୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଦୁଷ୍ଟ ଥିଲେ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ପାପ ବଢ଼ିଚାଲିଲା।

ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୮–୧୯ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ଏକ ପ୍ରଶ୍ନକୁ ଆମ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ଆଣେ: ପରମେଶ୍ୱର ଏହି ଜଗତ ସହ କିପରି ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି? ନିଜକୁ ଧର୍ମନିରପେକ୍ଷ ବୋଲି କହୁଥିବା ଅନେକ ଲୋକ ବିଚାର ଆସିଲେ ହଠାତ୍ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାନ୍ତି—“ଆପଣ ଏହା କାହିଁକି କଲେ?” ସେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ବିରୋଧ କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ପ୍ରାକୃତିକ ବିପଦ ଆସିଲେ “ପ୍ରକୃତି” କାହିଁକି ଏମିତି କଲା ବୋଲି ସେପରି ପ୍ରତିବାଦ ଶୁଣାଯାଏ ନାହିଁ। ମୃତ୍ୟୁକୁ “ସ୍ୱାଭାବିକ” କୁହାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାରକୁ ଅସହ୍ୟ ମନେ କରାଯାଏ।

ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୮ ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ—ଏବଂ ଆମକୁ—ପାପ ପ୍ରତି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଘୃଣା ଓ ପାପୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତାଙ୍କ କରୁଣା ବୁଝାଏ। ପାପକୁ ରୋକାଯାଇନଥିଲେ ଏହା ଭୟଙ୍କର ବିନାଶ ଆଣେ। ଅବ୍ରହାମ ଜଗତର ବଡ଼ ନଗରଗୁଡ଼ିକୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ ମନେ କରୁଥିଲେ। ପାପ ପ୍ରତି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଘୃଣା ଓ ଧାର୍ମିକତା ପ୍ରତି ତାଙ୍କ ପ୍ରେମ ସେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଝିନଥିଲେ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନ୍ୟାୟକୁ ନ ବୁଝିଲେ, ତାଙ୍କ କରୁଣାକୁ ମଧ୍ୟ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବୁଝିହେବ ନାହିଁ।

ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ

ଜଗତୀୟ ସଂସ୍କୃତିର ପ୍ରଭାବ — ଏକ ଅଧ୍ୟୟନ

ସଂସ୍କୃତିକ ଯୁଦ୍ଧ ବାସ୍ତବ। ଏକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ କଲେଜର ଛାତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ବିଭାଗ ଖୋଲାମେଲା ଭାବେ ସମଲିଙ୍ଗୀ ସମ୍ପର୍କରେ ଥିବା ଦୁଇଜଣ ସଙ୍ଗୀତଶିଳ୍ପୀଙ୍କ କନସର୍ଟ୍ ଆୟୋଜନ କରିଥିଲା। କଲେଜର ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟବାଣୀକୁ, ସେହି ଦଳ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଗୀତକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ଛାତ୍ର ପତ୍ରିକାର ମତାମତ ସହ ତୁଳନା କରନ୍ତୁ।

Calvin College ... ଐତିହାସିକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ବିଶ୍ୱାସର ରିଫର୍ମ୍ଡ (Reformed) ପରମ୍ପରାରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଆମର ଶିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଶିକ୍ଷାଜଗତ, ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ସମାଜରେ ପୁନର୍ନବୀକରଣର ସାଧନ ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁ। ଆମେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱସ୍ତତାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରୁ ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜଗତରେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଆମର ହୃଦୟ ଓ ଜୀବନ ସମର୍ପଣ କରୁ।

ଆମର ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ଜ୍ଞାନ, ବୁଝାମଣା ଓ ବିଚାରଶୀଳ ଅନୁସନ୍ଧାନକୁ ବିକଶିତ କରିବା; ସମାଜରେ ବିବେକପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସୃଜନଶୀଳ ଅଂଶଗ୍ରହଣକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା; ଏବଂ ଚିନ୍ତାଶୀଳ, ଗଭୀର ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତାକୁ ବଢ଼ାଇବା।

— କଲେଜର ଲକ୍ଷ୍ୟବାକ୍ୟରୁ

“ଏହି ସଂଘର୍ଷ ହିଁ Indigo Girlsଙ୍କୁ ଏତେ ଆକର୍ଷଣୀୟ କରେ। କେବେ କେବେ ସଂଘର୍ଷ ନ କରୁଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କଣ? ପ୍ରଶ୍ନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିବା ବିଶ୍ୱାସ ଶେଷରେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ। ପରିପକ୍ୱ ହେଉଥିବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଭାବେ ଆମେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସନ୍ଦେହରୁ ଶିଖିପାରୁ...”

“ଧର୍ମ ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତରେ ଚାଲିଥାଏ... ଗୀତଟି ମଣ୍ଡଳୀର କପଟତାକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରେ ଏବଂ ସମଲିଙ୍ଗୀତା ସମ୍ପର୍କରେ ସେମାନଙ୍କ ନିରନ୍ତର ସଂଘର୍ଷକୁ ଉଠାଇ ଧରେ।”

— The Undercurrent, p. 5, L. H.; www.calvin.edu/sao/...

“ଅନାଥ ଓ ବିଧବାମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଦୁଃଖାବସ୍ଥାରେ ସଂଖୋଳିବା ପୁଣି ସଂସାରରୁ ଆପଣାକୁ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ରୂପେ ରକ୍ଷା କରିବା, ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଈଶ୍ୱର ଓ ପିତାଙ୍କ ଛାମୁରେ ବିଶୁଦ୍ଧ ଓ ନିର୍ମଳ ଧର୍ମପରାୟଣତା ଅଟେ।”

ଯାକୁବ ୧:୨୭

ଚିନ୍ତନ

ଜଗତୀୟ ମନୋଭାବ ମଣ୍ଡଳୀ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବେଶ କରିଛି। ତେଣୁ ଅନେକ ବିଶ୍ୱାସୀ ନିଜ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ—କିମ୍ବା ନିଜକୁ—ଖୋଲାମେଲା ଭାବେ ପାପକୁ ପ୍ରଚାର କରୁଥିବା କନସର୍ଟ୍ କିମ୍ବା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ନେବାକୁ ଗୁରୁତର ସମସ୍ୟା ମନେ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଶାସ୍ତ୍ରରୁ ଅଧିକ ଆପେକ୍ଷିକ ନୈତିକତା ସେମାନଙ୍କ ଚିନ୍ତାକୁ ଗଢ଼ିଦେଇଛି।

ଯୁକ୍ତି ୧: “ସମାଜରେ କଣ ଘଟୁଛି, ଆମେ ଜାଣିବା ଦରକାର।”

ଆମ ସଂସ୍କୃତିକୁ ବୁଝିବା ବୁଦ୍ଧିମାନ କାମ; କିନ୍ତୁ ପରମେଶ୍ୱର ଅନ୍ଧକାରର ନିଷ୍ଫଳ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଆମକୁ ପୃଥକ ରହିବାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଛନ୍ତି।

“ଅନ୍ଧକାରର ନିଷ୍ଫଳ କର୍ମସବୁର ସହଭାଗୀ ହୁଅ ନାହିଁ, ବରଂ ସେସବୁର ଦୋଷ ହିଁ ଦେଖାଇଦିଅ; କାରଣ ସେମାନେ ଯାହାସବୁ ଗୁପ୍ତରେ କରନ୍ତି, ସେହିସବୁ କଥା କହିବା ସୁଦ୍ଧା ଲଜ୍ଜାଜନକ।”

ଏଫିସୀୟ ୫:୧୧–୧୨

ଅନେକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ “ସହଭାଗୀ ହୁଅ ନାହିଁ” ଉପରେ ରୁହିଯାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଂଶକୁ ଅବହେଳା କରନ୍ତି—ଗୁପ୍ତରେ କରାଯାଉଥିବା ସେହି କାମଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ହାଲୁକା ଭାବରେ କଥାହେବା ସୁଦ୍ଧା ଲଜ୍ଜାଜନକ। ଯଦି ଆମେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ହାଲୁକା କଥାରେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦର ବିଷୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ତେବେ ମନୋରଞ୍ଜନ ଭାବେ ସେଥିରେ ନିଜକୁ ଡୁବାଇଦେବା ତ କେତେ ଅଧିକ ଅନୁଚିତ।

ଯୁକ୍ତି ୨: “ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସଂଘର୍ଷ ଓ ସନ୍ଦେହ ଦେଖି ଆମ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିବା।”

ପରମେଶ୍ୱର ସନ୍ଦେହର ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ କାମ କରିପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସନ୍ଦେହ କେବେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦୋଷ ନୁହେଁ। ସନ୍ଦେହ ବିଶ୍ୱାସର ବିପରୀତ; ଆମେ ଇଚ୍ଛାକୃତ ଭାବେ ତାହାର ପ୍ରଭାବକୁ ନିଜ ଉପରେ ଆଣିଲେ ଏହା ଗଭୀର କ୍ଷତି କରିପାରେ। ଆମେ ପଚାରିବା ଦରକାର: ଆମେ କି ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିକ ଭରସା କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛୁ, ନା ଆମେ ଯେ ସନ୍ଦେଶକୁ ସମର୍ଥନ କରୁ ଓ ଯେ ସଙ୍ଗୀତକୁ ଉତ୍ସବ କରୁ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ସନ୍ଦେହକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଉଛୁ?

ଯୁକ୍ତି ୩: “ଏହା ମୋତେ ପ୍ରଭାବିତ କରିବ ନାହିଁ।”

କନସର୍ଟ୍ ଓ ଗଣମାଧ୍ୟମ ନିରପେକ୍ଷ ନୁହେଁ। ସେଗୁଡ଼ିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରଭାବର ସମୟ, ଯେଉଁଠାରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିର ଜଗତଦୃଷ୍ଟି ଓ ଆତ୍ମିକ ମନୋଭାବ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପ୍ରବେଶ କରେ। କୌଣସି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ମନ୍ଦକୁ ସମର୍ଥନ କଲେ, ତାହା ମିଥ୍ୟା ଭାବବାଦୀର ବାଣୀ ଶୁଣିବା ପରି ହୋଇଯାଏ। ଲୋକେ ଯଦି କହନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଗୀତର କଥାକୁ ଅବହେଳା କରନ୍ତି, ତଥାପି ସଙ୍ଗୀତକାରଙ୍କ ମନୋଭାବ ଓ ସଙ୍ଗୀତର ସନ୍ଦେଶ ମନରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଏ।

ଗୀତର ଶବ୍ଦ ମନ୍ଦ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତଟି ଭଲ ହୋଇପାରେ ବୋଲି ଭାବିଲେ, ସଙ୍ଗୀତ କିପରି କାମ କରେ ତାହାକୁ ଆମେ ଅଳ୍ପ ମୂଲ୍ୟ ଦେଉଛୁ। ସଙ୍ଗୀତକାରଙ୍କ ମନୋଭାବ ଶ୍ରୋତାଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ। ଯଦି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ସେହି ପ୍ରଭାବକୁ ବୁଝି ସଚେତନ ଭାବେ ପ୍ରତିରୋଧ କରେ, ତେବେ ସେହି ମନ୍ଦ ସନ୍ଦେଶରୁ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରେ। ତଥାପି ପ୍ରଶ୍ନ ରହିଯାଏ: ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମାନଦଣ୍ଡକୁ ଖୋଲାମେଲା ଭାବେ ଅସ୍ୱୀକାର କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ତଳେ ରହିବା ପାଇଁ ଆମେ କାହିଁକି ପରମେଶ୍ୱରଦତ୍ତ ସମୟ ଓ ଧନ ବ୍ୟୟ କରିବୁ?

ଉପସଂହାର

ମାତାପିତା ନିଜ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଏପରି ପ୍ରଭାବରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଦରକାର, ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱାସୀ ନିଜ ହୃଦୟକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଦରକାର। ଯେଉଁଠି ମନ୍ଦ ଆମ ଜୀବନକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଛି, ସେଠି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆମେ ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପାପକୁ ମନୋରଞ୍ଜନ ଭାବେ ଉପଭୋଗ କରି ଏକ ସନ୍ଧ୍ୟା କାଟିବାଠାରୁ, ପାପର ବନ୍ଧନରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପରମେଶ୍ୱର କାମ କରନ୍ତୁ ବୋଲି ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ସେବାରେ ସମୟ ବ୍ୟୟ କରିବା ଉତ୍ତମ।

ସଂସ୍କୃତିର ଚାପ ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯେ, ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମକୁ ନ ଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆମେ ତାହାର ପ୍ରଭାବ ଅନୁଭବ କରୁ। ଯୋଷେଫଙ୍କ ପରି ଆମେ ପ୍ରଲୋଭନ ଓ ତାହାର ପ୍ରଭାବରୁ ପଳାଇବାକୁ ଡାକାଯାଇଛୁ, ଯେପରି ଆମେ ଆମ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୋଇପାରିବୁ।

ଆଦିପୁସ୍ତକ ଉପରେ ୩୦୦ରୁ ଅଧିକ ପୃଷ୍ଠାର ପୁସ୍ତକ ବିଷୟରେ ଜାଣନ୍ତୁ।


ଶାସ୍ତ୍ର ଉଦ୍ଧୃତି: ବାଇବେଲ ସୋସାଇଟି ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆ, ଓଡ଼ିଆ ବାଇବେଲ (ODIAOV-BSI)।

ଇଂରାଜୀ ମୂଳ: ଏହି ଅଧ୍ୟୟନର ଇଂରାଜୀ ମୂଳ ପୃଷ୍ଠା