
ଆଦିପୁସ୍ତକ — ଭିତ୍ତିର ପୁସ୍ତକ
ବାଇବେଲ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟା
Paul J. Bucknell
B) ଲୋଟ, ତାଙ୍କ ପରିବାର ଓ ସଦୋମରେ ଦୂତମାନେ
ସଦୋମରେ ଦୂତମାନଙ୍କ ଆଗମନ: ଦୁଇଟି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ (ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯)
ପରିଚୟ | A) ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ | B) ସଦୋମରେ ଲୋଟ ଓ ଦୂତମାନେ | C) ସଦୋମ କାହିଁକି ବିନାଶ ହେଲା?
ମୃତ ସାଗର ନିକଟରେ ସଦୋମ ଏକ ବଡ଼ ଓ ସମୃଦ୍ଧ ନଗର ଥିଲା। ପୁରାତତ୍ତ୍ୱ ଅନୁସନ୍ଧାନରୁ ବୁଝାଯାଏ ଯେ ତାହାର ହଠାତ୍ ବିନାଶ ପୂର୍ବରୁ ସେଠାରେ ଅନେକ ଲୋକ ବସବାସ କରୁଥିଲେ ଓ ପ୍ରଚୁର ସମ୍ପଦ ଥିଲା। ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୩:୧୦ ଯର୍ଦ୍ଦନର ପ୍ରାନ୍ତରକୁ “ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନ ପରି ସର୍ବତ୍ର ସଜଳ ଓ ମିସର ଦେଶ ତୁଲ୍ୟ” ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ସେହି ସୁନ୍ଦର ଭୂମି ଲୋଟଙ୍କ ଆଖିକୁ ଆକର୍ଷିତ କଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ତାହାର ଆତ୍ମିକ ବିପଦକୁ ଯଥେଷ୍ଟ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଲେ ନାହିଁ।
ଦୂତମାନଙ୍କ ଆଗମନର ଦୁଇଟି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ
୧. ନଗରର ପାପର ଗଭୀରତା ପ୍ରକାଶ କରିବା (ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯:୧–୧୧)
ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୮ର ପରି ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ପରମେଶ୍ୱର ନିଜ ପାଇଁ ସୂଚନା ସଂଗ୍ରହ କରୁନଥିଲେ। ସଦୋମର ଦୁଷ୍ଟତା ସେ ପୂର୍ବରୁ ଜାଣୁଥିଲେ। ଦୂତମାନଙ୍କ ଆଗମନ ଅବ୍ରହାମ, ଲୋଟ ଏବଂ ଶେଷରେ ଆମ ପାଇଁ ଥିଲା, ଯେପରି ଆମେ ନଗରର ଦୁର୍ନୀତି କେତେ ଗଭୀର ହୋଇଥିଲା ଦେଖିପାରିବୁ।
୨. ଜଣେ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା (ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯:୧୨–୩୮)
ପରମେଶ୍ୱର ଧାର୍ମିକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାର କଥା କହିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଥିଲା ଲୋଟ ଓ ପଳାଇବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା। ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯ ଚାରି ଦଳର ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖାଏ ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସତର୍କବାଣୀ ଓ ପଳାଇବାର ସୁଯୋଗ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କ ଭିନ୍ନ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ।
ଜଗତରୁ ପଳାଇବାର ସୁଯୋଗ ମିଳିଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତେ ତାହା ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ
୧) ଲୋଟଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ଜୁଆଁଇମାନେ — ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭୟ କରିଲେ ନାହିଁ (ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯:୧୪)
“ମାତ୍ର ଜୁଆଁଇମାନେ ତାହାକୁ ପରିହାସକ ପରି ମଣିଲେ।”
ଲୋଟ ଆସନ୍ତା ବିଚାରରୁ ପଳାଇବାକୁ ତାଙ୍କ ଜୁଆଁଇମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଭାବିଲେ ସେ ମଜା କରୁଛନ୍ତି। ନଗରଦ୍ୱାରରେ ଜଣେ ପ୍ରବୀଣ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବେ ସେ ବସୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କ ଜୀବନରେ ସେହି ଗଭୀରତା ଓ ସ୍ଥିରତା ଦେଖାଯାଉନଥିଲା ଯାହା ତାଙ୍କ କଥାକୁ ନୈତିକ ଭାର ଦେଇଥାନ୍ତା। ଜଗତ ସହିତ ପୁନଃପୁନି ଆପସ କରିବା ତାଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଦୁର୍ବଳ କରିଥିଲା।
ଶିକ୍ଷା: ଯଦି ଆମେ ଭକ୍ତିମୟ ଜୀବନ ବଞ୍ଚୁନାହିଁ, ଆମ ସତର୍କବାଣୀକୁ ଲୋକେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବେ ନାହିଁ।
୨) ଲୋଟଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା — ଜଗତକୁ ଭଲପାଇଲେ (ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯:୨୬)
“ସେହି ସମୟରେ ଲୋଟର ଭାର୍ଯ୍ୟା ପଛଆଡ଼କୁ ଅନାଇବାରୁ ସେ ଲବଣ ସ୍ତମ୍ଭ ହେଲା।”
ଲୋଟଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ନଗରକୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ମନରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଶରୀର ସଦୋମରୁ ବାହାରୁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ହୃଦୟ ସେଠି ରହିଥିଲା। ପଛକୁ ଦେଖିବା ତାଙ୍କ ନିଷ୍ଠା କାହାପାଖରେ ଥିଲା ପ୍ରକାଶ କଲା, ଏବଂ ସେ ଭଲପାଇଥିବା ନଗର ସହିତ ବିନାଶ ପାଇଲେ।
ଶିକ୍ଷା: ଆମେ ଯଦି ସଦା ପଛକୁ ଦେଖୁଥାଉ, ତେବେ ଆମ ହୃଦୟ ସତରେ ଜଗତକୁ ଛାଡ଼ିନାହିଁ।
୩) ଲୋଟ — ସୁବିଧାଜନକ ଜୀବନରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ବାନ୍ଧିଗଲେ (ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯:୧୬, ୨୦, ୨୯–୩୦)
“ତଥାପି ସେ ବିଳମ୍ଵ କଲା; ତହିଁରେ ତାହା ପ୍ରତି ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କର ଦୟା ହେତୁରୁ ସେମାନେ ତାହାର ଓ ତାହା ଭାର୍ଯ୍ୟାର ଓ ଦୁଇ କନ୍ୟାଙ୍କର ହସ୍ତ ଧରି ସେମାନଙ୍କୁ ନଗରର ବାହାରେ ରଖିଲେ।”
“ଦେଖନ୍ତୁ, ପଳାଇ ଯିବାକୁ ସେହି ନଗର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ, ତାହା କ୍ଷୁଦ୍ର...”
୨ ପିତର ୨:୭–୮ ଲୋଟଙ୍କୁ “ଧାର୍ମିକ” ବୋଲି କୁହେ; ତଥାପି ବର୍ଷର ପର ବର୍ଷ ଜଗତ ସହ ଆପସ କରିବା ତାଙ୍କ ହୃଦୟର ଆତ୍ମିକ ସମ୍ବେଦନଶୀଳତାକୁ ମନ୍ଦ କରିଦେଇଥିଲା। ସେ ବାହାରିବାକୁ ବିଳମ୍ବ କଲେ, ଏକ ଛୋଟ ନଗରକୁ ଯିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, ଏବଂ ପରେ ସେଠାରେ ରହିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଭୟ କଲେ। ପରମେଶ୍ୱର ବିଶେଷତଃ ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ଲୋଟଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ (ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯:୨୯)।
ନଗରକୁ ଆସିଥିବା ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରି ଲୋଟ ସତ୍ୟ ଅତିଥିସତ୍କାର ଦେଖାଇଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ଜୀବନକୁ ମଧ୍ୟ ବିପଦରେ ପକାଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଆତ୍ମିକ ବିବେକ ଦୁର୍ବଳ ଥିଲା ଓ ସେ କରିଥିବା ଆପସଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ପରିବାରକୁ ଗଭୀର ଭାବେ ପ୍ରଭାବିତ କଲା। ପୁରାତନ ଦଲିଲଗୁଡ଼ିକ ଦେଖାଏ ଯେ ନିଜ ଘରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ଅତିଥିକୁ ଆବଶ୍ୟକ ହେଲେ ଜୀବନ ଦେଇ ସୁରକ୍ଷା କରିବା ଏକ ଉଚ୍ଚ ନୈତିକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବୋଲି ଗଣାଯାଉଥିଲା। ଲୋଟ ଏହି ଦାୟିତ୍ୱକୁ ଗଭୀରତାରେ ନେଲେ। ସେ ସାହସୀ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟତାର ଗଭୀରତାକୁ ପୂର୍ବରୁ ବୁଝିପାରିନଥିଲେ।
ଶିକ୍ଷା: ଆଜ୍ଞାପାଳନଠାରୁ ସୁବିଧାକୁ ଅଧିକ ଭଲପାଇଲେ, ଆମେ ବିଚାରରୁ ପଳାଇବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ତାହାର ସୀମାକୁ ଧରିରହିବୁ।
ଆଦିପୁସ୍ତକ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ଭିଡିଓ ପରିଚୟ ଦେଖନ୍ତୁ।
୪) ଲୋଟଙ୍କ ଦୁଇ କନ୍ୟା — ପ୍ରଭୁଠାରୁ ଅଧିକ ନିଜ ବଂଶକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଚାହିଲେ (ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯:୩୧–୩୮)
“ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ପିତାଙ୍କୁ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କରାଇ ପିତାଙ୍କ ବଂଶ ରକ୍ଷା ନିମିତ୍ତ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଶୟନ କରିବା।”
“ଅନନ୍ତର ଜ୍ୟେଷ୍ଠା କନ୍ୟା ପୁତ୍ର ପ୍ରସବ କରି ତାହାର ନାମ ମୋୟାବ ଦେଲା... ପୁଣି କନିଷ୍ଠା କନ୍ୟା ପୁତ୍ର ପ୍ରସବ କରି ତାହାର ନାମ ବିନ-ଅମ୍ମି ଦେଲା...”
ଲୋଟଙ୍କ କନ୍ୟାମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭୟ କରିବାଠାରୁ ନିଜ ବଂଶ ଶେଷ ହୋଇଯିବ କି ନାହିଁ ବୋଲି ଅଧିକ ଭୟ କଲେ। ସନ୍ତାନ ପାଇବା ପାଇଁ ସେମାନେ ପିତାଙ୍କୁ ମଦ୍ୟପ କରାଇ ତାଙ୍କ ସହ ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ କଲେ। ଏହି ଅନାଚାରରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ମୋୟାବ ଓ ଅମ୍ମୋନ ପରେ ସେହି ଜାତିମାନଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୁଷ ହେଲେ ଯେମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ବିରୋଧୀ ହୋଇଥିଲେ।
ସମ୍ଭବତଃ ଲୋଟ ପୂର୍ବରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜିତ ଭିଡ଼ର ହାତରେ ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ କରିଥିବାରୁ କନ୍ୟାମାନେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ହରାଇଥିଲେ। ଯାହାହେଉ, ସେମାନେ ପରମେଶ୍ୱର ଯୋଗାଇଦେବେ ବୋଲି ଭରସା କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ପାପପୂର୍ଣ୍ଣ ମାନବୀୟ ଉପାୟ ବାଛିଲେ।
ଶିକ୍ଷା: ଆମ ନିରାପତ୍ତା କିମ୍ବା ସ୍ଥାନ ହରାଇଲେ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭରସା କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ନିଜେ ପାପପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପାୟ ଖୋଜିବାର ପ୍ରଲୋଭନ ଆସିପାରେ।
ଦୁଇ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଶେଷକୁ ତୁଳନା କରନ୍ତୁ: ନୋହ ଓ ଲୋଟ
ନୋହ ଓ ଲୋଟ—ଉଭୟଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି; ତଥାପି ବଡ଼ ଉଦ୍ଧାର ପରେ ଉଭୟ ଗୁରୁତର ପାପରେ ପଡ଼ିଲେ। ଉଭୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଦ୍ୟପାନ ଗଭୀର ପରିବାରୀକ ସମସ୍ୟା ଓ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ପରିଣାମର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଦେଲା।
ବିଚାର କିମ୍ବା ବିପଦ ପରେ ଆତ୍ମଦୟାରେ ଡୁବି ରହିବାର ସମୟ ନାହିଁ। ନିଜକୁ ଇଚ୍ଛାମତେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ପାପ ଶୀଘ୍ର ସନ୍ତାନ ଓ ନାତିନାତୁଣିଙ୍କ ଜୀବନରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
ଚିନ୍ତନ
- ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯ର କେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ସହ ଆପଣ ନିଜକୁ ସବୁଠୁ ଅଧିକ ମେଳାଇପାରନ୍ତି? କାହିଁକି?
- ଆପଣ ନ ବୁଝିଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଜଗତ କେଉଁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରୁଛି?
- ଆଜି ପରମେଶ୍ୱର ଆପଣଙ୍କୁ କୌଣସି ବିପଦ କିମ୍ବା ପାପ ସହ ଆପସରୁ ପଳାଇବାକୁ ସତର୍କ କରିଲେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟର ଆଜ୍ଞାପାଳନ କିପରି ଦେଖାଯିବ?
ଆଦିପୁସ୍ତକ ଉପରେ ୩୦୦ରୁ ଅଧିକ ପୃଷ୍ଠାର ପୁସ୍ତକ ବିଷୟରେ ଜାଣନ୍ତୁ।
ଶାସ୍ତ୍ର ଉଦ୍ଧୃତି: ବାଇବେଲ ସୋସାଇଟି ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆ, ଓଡ଼ିଆ ବାଇବେଲ (ODIAOV-BSI)।
ଇଂରାଜୀ ମୂଳ: ଏହି ଅଧ୍ୟୟନର ଇଂରାଜୀ ମୂଳ ପୃଷ୍ଠା