
ଆଦିପୁସ୍ତକ — ଭିତ୍ତିର ପୁସ୍ତକ
ବାଇବେଲ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟା
Paul J. Bucknell
C) ଆଲୋଚନା: ସଦୋମ କାହିଁକି ବିନାଶ ହେଲା?
ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯
ପରିଚୟ | A) ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ | B) ସଦୋମରେ ଲୋଟ ଓ ଦୂତମାନେ | C) ସଦୋମ କାହିଁକି ବିନାଶ ହେଲା?
ପୁରାତନ ନିୟମର କେତେକ କାହାଣୀ ଆଜିର ଜଗତରେ ସଦୋମ ଓ ଗମୋରାର ବିନାଶ ପରି ତର୍କ ସୃଷ୍ଟି କରେ। କେହି କହନ୍ତି ସଦୋମ କେବଳ ଅତିଥିସତ୍କାରର ଅଭାବ ପାଇଁ ବିଚାରିତ ହୋଇଥିଲା। ଅନ୍ୟମାନେ କହନ୍ତି ଏହି କାହାଣୀର ଯୌନ ପାପ ସହ କୌଣସି ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ। ତେବେ ସଦୋମ କାହିଁକି ବିନାଶ ହେଲା?
ନୂତନ ନିୟମରେ ସମଲିଙ୍ଗୀ ଯୌନାଚାର ନିଷିଦ୍ଧ
ପ୍ରଥମେ ଏକ କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବା ଦରକାର: ଶାସ୍ତ୍ର ସମଲିଙ୍ଗୀ ଯୌନାଚାରକୁ ଅନ୍ୟ କାମନାପୂର୍ଣ୍ଣ ପାପମାନଙ୍କ ସହ ପାପ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରେ ଓ ବିଚାରର ସତର୍କବାଣୀ ଦିଏ।
“ଅବା, ଅଧାର୍ମିକମାନେ ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ଅଧିକାରୀ ହେବେ ନାହିଁ, ଏହା କି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣ ନାହିଁ? ଭ୍ରାନ୍ତ ହୁଅ ନାହିଁ, ବ୍ୟଭିଚାରୀ କି ପ୍ରତିମାପୂଜକ କି ପାରଦାରିକ କି ସ୍ତ୍ରୀବତ୍ ଆଚାରୀ କି ପୁଂମୈଥୁନକାରୀ... ଏମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ଅଧିକାରୀ ହେବେ ନାହିଁ।”
ତର୍କ: ସଦୋମର ପାପକୁ ବାଇବେଲ କିପରି ବୁଝାଏ?
୧. ସମଲିଙ୍ଗୀ ଯୌନ ପାପ କି ସଦୋମର ପାପମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା?
ହଁ। ସଦୋମର ପାପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ବିଶେଷ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ। ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯:୩ରେ ଲୋଟ ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଘରେ ରହିବା ପାଇଁ “ଅତିଶୟ ବଳାଇଲେ”; ୨ ପିତର ୨:୭ କୁହେ ଯେ ପରମେଶ୍ୱର “ଦୁରାଚାରୀମାନଙ୍କ କାମୁକତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଚରଣରେ ବ୍ୟଥିତ ଧାର୍ମିକ ଲୋଟଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ”; ଏବଂ ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯:୫ରେ ସଦୋମର ପୁରୁଷମାନେ ଲୋଟଙ୍କ ଅତିଥି ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ବାହାରେ ଆଣିବାକୁ ଦାବି କଲେ, ଯେପରି ସେମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ କରିପାରନ୍ତି।
“ପୁଣି ଲୋଟକୁ ଡାକି କହିଲେ, ଆଜି ରାତ୍ରିରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମ୍ଭ ଘରକୁ ଆସିଲେ, ସେମାନେ କାହାନ୍ତି? ସେମାନଙ୍କୁ ବାହାର କରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଣ। ଆମ୍ଭେମାନେ ସେମାନଙ୍କଠାରେ ଉପଗତ ହେବା।”
ଏଠାରେ ବିଷୟଟି କେବଳ ସମ୍ମତିପୂର୍ଣ୍ଣ ସମଲିଙ୍ଗୀ ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ ନୁହେଁ। ସେମାନେ ଏକ ଦଳବଦ୍ଧ, ହିଂସ୍ର ଯୌନ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ। ଲୋଟ ନିଜ କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ଦେବାର ଭୟଙ୍କର ପ୍ରସ୍ତାବ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ପୁରୁଷ ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ଚାହିଲେ। ଏହା ଅନ୍ୟକୁ ମଣିଷ ଭାବରେ ସମ୍ମାନ ନ କରି, କାମନାର ବସ୍ତୁ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିବାର ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ।
କାମନା ଯେତେବେଳେ ନୀତିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଲାଗେ, ଦୁର୍ବଳ ଲୋକମାନେ ଶୀଘ୍ର ଶୋଷିତ ହୁଅନ୍ତି। ଯୌନ ପାପ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମୂଲ୍ୟକୁ ହ୍ରାସ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ କାମନା ପୂରଣର ଉପକରଣ ଭାବେ ଦେଖିବାକୁ ଶିଖାଏ। ଯୌନ ସଂକ୍ରମଣଜନିତ ମାରାତ୍ମକ ରୋଗ ଥିବା କେତେକ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ସଙ୍ଗୀ ଖୋଜି ସେହି ରୋଗକୁ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି—ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କ ବିଷୟରେ ସତ୍ୟ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ କାମନା ଯେତେବେଳେ ବିବେକକୁ ଜିତିଯାଏ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ କ୍ଷତିକୁ ଅବହେଳା କରିବା କିପରି ସମ୍ଭବ ହୁଏ ତାହାର ଏକ ଉଦାହରଣ। ଶିଶୁ ନିର୍ଯାତନା ପରି ଅନ୍ୟ ଯୌନ ଅପରାଧରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନୀତି ଦେଖାଯାଏ।
ଯଦି ଆମେ ପାପ ବିରୋଧରେ କହିପାରୁନାହୁଁ, ତେବେ ଆମ ହୃଦୟ ପୂର୍ବରୁ ବାନ୍ଧିଯାଇଛି
ପାପକୁ ପାପ ବୋଲି କହିବାକୁ ଯଦି ଆମେ ଭୟ କରୁ, ତେବେ ଆମ ହୃଦୟ ପୂର୍ବରୁ ସେହି ସଂସ୍କୃତିର ଚାପରେ ବାନ୍ଧିଯାଇଛି। ସମଲିଙ୍ଗୀ ଯୌନାଚାର ସଦୋମର ଏକମାତ୍ର ପାପ ନୁହେଁ; ଏପରି ପାପ ସାଧାରଣତଃ ହୃଦୟର ଅନ୍ୟ କଠୋରତା ଓ ପାପ ସହିତ ମିଶି ବଢ଼ିଥାଏ। “Sodomy” ଶବ୍ଦଟି ମଧ୍ୟ ଐତିହାସିକ ଭାବରେ Sodom ନାମରୁ ଆସିଛି।
ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯ ଅନେକ ପାପ ଲେଖିଛି। ତଥାପି ଏହି ଯୌନ ପାପ ସେଠାରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ। ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯:୩ରେ ଲୋଟ ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଘରେ ରହିବାକୁ “ଅତିଶୟ ବଳାଇଲେ।” ପରବର୍ତ୍ତୀ ଘଟଣାରୁ ବୁଝାଯାଏ ଯେ ନଗରର ଚତ୍ୱରରେ ରାତି କାଟୁଥିବା ଅଜଣା ଲୋକମାନଙ୍କ ସହ କଣ ହୋଇପାରେ ସେ ଜାଣୁଥିଲେ। ସେହିକାରଣେ ସେ ନିଜ ଜୀବନକୁ ବିପଦରେ ପକାଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଘରେ ଆଶ୍ରୟ ଦେଲେ ଏବଂ ପରେ ଘର ବାହାରେ ଦାଁଡ଼ି ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ। ପୁରାତନ ନିକଟପୂର୍ବ ସଂସ୍କୃତିରେ ନିଜ ଘରର ଅତିଥିକୁ ନିଜ ପ୍ରାଣ ଦେଇ ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷା କରିବାର ଦାୟିତ୍ୱକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଉଥିଲା। ଲୋଟ ସହରର ସୁବିଧାକୁ ଭଲପାଇଲେ, କିନ୍ତୁ ତାହାର ଅତ୍ୟାଚାରକୁ ଘୃଣା କଲେ।
“ସେତେବେଳେ ଲୋଟ ଅନାଇ ଦେଖିଲେ, ସୋୟର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯର୍ଦ୍ଦନର ସମସ୍ତ ପ୍ରାନ୍ତର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନ ପରି ସର୍ବତ୍ର ସଜଳ ଓ ମିସର ଦେଶ ତୁଲ୍ୟ ଅଟଇ; କାରଣ ସେହି ସମୟରେ ସଦୋମ ଓ ହମୋରା ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ବିନଷ୍ଟ ହୋଇ ନ ଥିଲା।”
“ଦେଖ, ତୁମ୍ଭ ଭଗିନୀ ସଦୋମର ଏହି ଅଧର୍ମ ଥିଲା; ତାହାର ଓ ତାହାର କନ୍ୟାଗଣର ଅହଙ୍କାର, ଭକ୍ଷ୍ୟର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଜନିତ ଶାନ୍ତି ଥିଲା, ସେ ଦରିଦ୍ର ଓ ଦୀନହୀନଙ୍କର ହସ୍ତ ସବଳ କଲା ନାହିଁ। ପୁଣି, ସେମାନେ ଅହଙ୍କାରିଣୀ ଥିଲେ ଓ ଆମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଘୃଣାଯୋଗ୍ୟ କ୍ରିୟା କଲେ...”
୧. ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯ର ସାକ୍ଷ୍ୟ
ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଯେ ସଦୋମର ଯୁବା ଓ ବୃଦ୍ଧ ପୁରୁଷମାନେ ଲୋଟଙ୍କ ଘରକୁ ଘେରି ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ଯୌନ ନିର୍ଯାତନା ପାଇଁ ବାହାର କରିବାକୁ ଦାବି କଲେ (ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯:୪–୫)। ସେମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କେବଳ ଅତିଥିଙ୍କ ପ୍ରତି ଅସଭ୍ୟତା ନୁହେଁ, ବରଂ ହିଂସ୍ର ଦଳବଦ୍ଧ ଯୌନ ଆକ୍ରମଣ ଥିଲା। ଲୋଟ ସେହି ଇଚ୍ଛାକୁ “କୁବ୍ୟବହାର” ବୋଲି କହିଲେ (ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯:୭)।
ପରମେଶ୍ୱର ପୂର୍ବରୁ କହିଥିଲେ ଯେ ସଦୋମ ଓ ଗମୋରା ବିରୁଦ୍ଧର କ୍ରନ୍ଦନ ବହୁତ ବଡ଼ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପାପ “ଅତିଶୟ ଗୁରୁତର” (ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୮:୨୦)। ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯ର ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ଏହାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ନୈତିକ ଦୁର୍ନୀତି କେତେ ଗଭୀର ଥିଲା ପ୍ରକାଶ କରେ। ଏପରି ପାପକୁ ସାଧାରଣ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ସଂସ୍କୃତି ଗମ୍ଭୀର ବିଚାର ଦିଗକୁ ଯାଏ।
୨. ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ
ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶାସ୍ତ୍ର ସଦୋମ ବିଷୟରେ ଆଉ କିଛି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିବରଣୀ ଦେଏ। ଯିହିଜିକଲ ସଦୋମର ଅହଙ୍କାର, ପ୍ରଚୁର ଖାଦ୍ୟ, ସୁବିଧାଜନକ ଜୀବନ, ଦରିଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି ଅବହେଳା ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଘୃଣାଯୋଗ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି।
“ତୁମ୍ଭେ ସ୍ତ୍ରୀର ନ୍ୟାୟ ପୁରୁଷ ସହିତ ସଂସର୍ଗ କରିବ ନାହିଁ, ତାହା ଘୃଣାଯୋଗ୍ୟ କର୍ମ। ତୁମ୍ଭେ ଆପଣାକୁ ଅଶୁଚି କରିବା ନିମନ୍ତେ କୌଣସି ପଶୁଠାରେ ଗମନ କରିବ ନାହିଁ; କିଅବା କୌଣସି ସ୍ତ୍ରୀ ଆପଣା ସହିତ ସଂସର୍ଗ କରାଇବାକୁ କୌଣସି ପଶୁର ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେବ ନାହିଁ; ଏହା ତ ପାଷାଣ୍ତତା।”
କେହି ଯିହିଜିକଲ ୧୬:୪୯ର ପ୍ରଥମ ଅଂଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଢ଼ି ସଦୋମ କେବଳ ସାମାଜିକ ପାପ—ଅହଙ୍କାର, ସମୃଦ୍ଧିର ଅତ୍ୟାଧିକ ଭୋଗ ଓ ଦୟାହୀନତା—ପାଇଁ ବିଚାରିତ ହୋଇଥିଲା ବୋଲି କହନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ପଦ ୫୦ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ “ଘୃଣାଯୋଗ୍ୟ କ୍ରିୟା” ବିଷୟରେ କହେ। ଲେବୀୟ ୧୮:୨୨ରେ ସମଲିଙ୍ଗୀ ଯୌନାଚାର ପାଇଁ ଏହି ଧାରଣାକୁ “ଘୃଣାଯୋଗ୍ୟ କର୍ମ” ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ଏଠାରେ ବ୍ୟବହୃତ ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦ תּוֹעֵבָה (toʿevah)—ଅର୍ଥାତ୍ ଘୃଣାଯୋଗ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ—ଲେବୀୟ ୨୦:୧୩ରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଆସିଛି।
ସଦୋମ କେବଳ ଏକ ପାପ ପାଇଁ ବିନାଶ ହୋଇନଥିଲା; ଅହଙ୍କାର, ଭୋଗବିଲାସ, ହୃଦୟର କଠୋରତା ଓ ଲଜ୍ଜାହୀନ ଯୌନ ବିକୃତି ପରସ୍ପରକୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଏକ ପାପମୟ ଜୀବନର ଅଂଶ ଥିଲା।
୩. ନୂତନ ନିୟମର ସାକ୍ଷ୍ୟ
ନୂତନ ନିୟମ ମଧ୍ୟ ସଦୋମର ପାପକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ ଏବଂ ତାହାକୁ ଯୌନ ଅନୈତିକତା ସହ ଯୋଡ଼େ। ଉପରେ ୧ କରିନ୍ଥୀୟ ୬:୯–୧୧ ଦେଖାଗଲା।
“ସେହିପରି ସଦୋମ ଓ ଗମୋରା ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗସ୍ଥ ନଗରନିବାସୀମାନେ ବ୍ୟଭିଚାର ଓ ଅସ୍ୱାଭାବିକ କାମୁକତାରେ ଆସକ୍ତ ହେବାରୁ ଅନନ୍ତ ଅଗ୍ନିରୂପ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ସ୍ୱରୂପ ହୋଇ ଅଛନ୍ତି।”
“ସେ ସଦୋମ ଓ ଗମୋରା ନଗରସବୁକୁ ଭସ୍ମରେ ପରିଣତ କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଧ୍ଵଂସ ପାଇବା ନିମନ୍ତେ ଦଣ୍ତାଜ୍ଞା ଦେଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟତକାଳର ଅଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ସ୍ଵରୂପ କଲେ, ପୁଣି, ସେ ଦୁରାଚାରୀମାନଙ୍କ କାମୁକତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଚରଣରେ ବ୍ୟଥିତ ଧାର୍ମିକ ଲୋଟଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ... ଏହିପ୍ରକାରେ ପ୍ରଭୁ ଧର୍ମପରାୟଣମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷାରୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ପୁଣି ଅଧାର୍ମିକମାନଙ୍କୁ... ବିଚାର ଦିନ ନିମନ୍ତେ ଦଣ୍ତର ଅଧୀନରେ ରଖିବାକୁ ଜାଣନ୍ତି।”
“ଏହି କାରଣରୁ ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ଜଘନ୍ୟ ପାପପ୍ରବୃତ୍ତିରେ ସମର୍ପଣ କଲେ... ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱାଭାବିକ ସ୍ତ୍ରୀସଙ୍ଗ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ପରସ୍ପର ଆପଣା ଆପଣା କାମାନଳରେ ଦଗ୍ଧ ହେଲେ, ପୁରୁଷ ସହିତ ପୁରୁଷ କୁତ୍ସିତ କର୍ମ କଲେ...”
ଯିହୂଦା ଯୌନ ଅନୈତିକତା ଓ “ଅସ୍ୱାଭାବିକ କାମୁକତା” ବିଷୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ କହନ୍ତି। ପିତର ସଦୋମର ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନଙ୍କ କାମୁକ ଆଚରଣକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି। ଏହି ପାଠଗୁଡ଼ିକ ଦେଖାଏ ଯେ ଯୌନ ପାପ—ସମଲିଙ୍ଗୀ ଯୌନାଚାର ସହିତ—ନଗରର ବିଦ୍ରୋହର ଏକ ଗଭୀର ଅଂଶ ଥିଲା। ପରମେଶ୍ୱର ପତି-ପତ୍ନୀର ବିବାହକୁ ଭଙ୍ଗିଦେଉଥିବା ଯୌନ ଅନୈତିକତାକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହା ଏକାକୀ ପାପ ନୁହେଁ; ରୋମୀୟ ୧ ଦେଖାଏ ଯେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସତ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ସହ ଅନେକ ପାପ ପରସ୍ପର ସହ ଜଡ଼ିଯାଏ।

ଲୋକମାନେ ନିଜ ଶରୀରକୁ କିପରି ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ସେଥିରୁ ସତ୍ୟ ବିଷୟରେ ସେମାନଙ୍କ ଚିନ୍ତାଧାରା ବିଷୟରେ ବହୁତ କିଛି ପ୍ରକାଶ ପାଏ।

୪. ସାଧାରଣ ଆପତ୍ତିଗୁଡ଼ିକର ଉତ୍ତର
ଆପତ୍ତି ୧: “ସଦୋମ କେବଳ ଅତିଥିସତ୍କାରର ଅଭାବ ପାଇଁ ବିଚାରିତ ହୋଇଥିଲା।”
ସଦୋମର ଅତିଥିସତ୍କାର ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲା—ଏହା ସତ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ଏହି ଘଟଣାକୁ କେବଳ ଅସଭ୍ୟତାର ଉଦାହରଣ ବୋଲି କହିଲେ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ଅବହେଳା କରାଯାଏ। ନଗରର ପୁରୁଷମାନେ ଅତିଥିମାନଙ୍କ ଉପରେ ଦଳବଦ୍ଧ ଯୌନ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ। ଲୋଟ ସେହି ଇଚ୍ଛାକୁ ଦୁଷ୍ଟ ବୋଲି କହିଲେ। ପରମେଶ୍ୱର ନଗରର ପାପକୁ ଅତିଶୟ ଗୁରୁତର ବୋଲି କହିଥିଲେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶାସ୍ତ୍ର ଯୌନ ଅନୈତିକତାକୁ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରେ।
ଅତିଥିସତ୍କାର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, କିନ୍ତୁ ସଦୋମର ପାପ କେବଳ ସାମାଜିକ ଅସଭ୍ୟତାଠାରୁ ଅନେକ ଦୂରକୁ ଯାଇଥିଲା।
ଆପତ୍ତି ୨: “ସମସ୍ୟା ଥିଲା ହିଂସ୍ର ଧର୍ଷଣ, ସମଲିଙ୍ଗୀ ଯୌନାଚାର ନୁହେଁ।”
ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୯ ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ହିଂସ୍ର ଯୌନ ଆକ୍ରମଣର ଚେଷ୍ଟାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। କିନ୍ତୁ ସେହି ପୁରୁଷମାନେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଯୌନ ଭାବରେ ଚାହୁଁଥିଲେ—ଏହା ମଧ୍ୟ ପାଠରେ ସ୍ପଷ୍ଟ। ସେମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହିଂସ୍ର ଓ ସମଲିଙ୍ଗୀ—ଉଭୟ ଥିଲା। ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସମ୍ମତି ଥାଉ କିମ୍ବା ନ ଥାଉ, ସମଲିଙ୍ଗୀ ଯୌନ ସମ୍ପର୍କକୁ ନିଷିଦ୍ଧ କରେ (ଲେବୀୟ ୧୮:୨୨; ରୋମୀୟ ୧:୨୬–୨୭; ୧ କରିନ୍ଥୀୟ ୬:୯–୧୧)। ପରମେଶ୍ୱର ଯାହାକୁ ପାପ ବୋଲି ସ୍ପଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ଆମେ ଭଲ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବାର ସ୍ୱାଧୀନତା ରଖୁନାହିଁ।
ମୂଳ ସମସ୍ୟା ଆହୁରି ଗଭୀର: ମନୁଷ୍ୟ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅଧିକାରକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି ଭଲ ଓ ମନ୍ଦକୁ ନିଜ ଶର୍ତ୍ତରେ ପୁନର୍ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବାକୁ ଚାହେ।
ଆପତ୍ତି ୩: “ସଦୋମ କେବଳ ସମସ୍ତ ପାପର ଏକ ପ୍ରତୀକ; ଏହା ଯୌନ ପାପ ବିଷୟରେ ବିଶେଷ କହୁନାହିଁ।”
ସଦୋମ ନିଶ୍ଚୟ ଅଧାର୍ମିକ ଜୀବନ ବଞ୍ଚୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ ସତର୍କବାଣୀ। କିନ୍ତୁ ଶାସ୍ତ୍ର ସଦୋମ ବିଷୟରେ କହିବା ସମୟରେ ସାମାଜିକ ଅନ୍ୟାୟ ଓ ଯୌନ ଅନୈତିକତା—ଉଭୟକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରେ। ଆଜିର ସଂସ୍କୃତିର ପସନ୍ଦ ସହ ମେଳ ଖାଉଥିବା ଅଂଶକୁ ମାତ୍ର ବାଛିନେବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ବାଇବେଲ ଯେ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଏକାସାଥିରେ ରଖିଛି, ଆମେ ସେହିପରି ରଖିବା ଦରକାର।
୫. ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ଏହାର ଅର୍ଥ କଣ?
ସଦୋମର କାହାଣୀ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାପକୁ ଉପହାସ କରି ନିଜକୁ ଉଚ୍ଚ ମନେ କରିବା ପାଇଁ ଦିଆଯାଇନାହିଁ। ବରଂ ଏହା ଆମକୁ ସ୍ମରଣ କରାଏ ଯେ:
- ପରମେଶ୍ୱର ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ, କିନ୍ତୁ ଅବିରତ ଭାବେ କରାଯାଉଥିବା ଓ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପହୀନ ପାପକୁ ସେ ଚିରକାଳ ଅବହେଳା କରିବେ ନାହିଁ।
- ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ପାପୀଙ୍କ ପ୍ରତି କରୁଣାଶୀଳ ଏବଂ ପାପ ବିଷୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେବାକୁ ଡାକାଯାଇଛନ୍ତି।
- ଅହଙ୍କାର, ଭୋଗବିଲାସ, ଦରିଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି ହୃଦୟର କଠୋରତା ଓ ଯୌନ ପାପ ସହ ଆପସ ପାଇଁ ଆମେ ନିଜ ହୃଦୟକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ଦରକାର।
- ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ପରି ଆମେ ନିଜ ନଗର ପାଇଁ ଗଭୀର ଭାବରେ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ଦୟା ମାଗିବା ଦରକାର।
ସୁସମାଚାର ସଦୋମରେ ଦେଖାଯାଇଥିବା ପରି ଗୁରୁତର ପାପରେ ଜଡ଼ିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଆଶା ଦେଏ। ଯେ ପ୍ରଭୁ ସେହି ନଗରଗୁଡ଼ିକୁ ବିଚାର କଲେ, ସେହି ପ୍ରଭୁ ନିଜ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ, ଯିଏ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କରି ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ବିଚାରର ଦଣ୍ଡ ନିଜ ଉପରେ ବହନ କଲେ। ପାଉଲ କରିନ୍ଥର ପୂର୍ବତନ ପାପୀମାନଙ୍କୁ କହିପାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି ଏହିପ୍ରକାର ଥିଲ; କିନ୍ତୁ... ତୁମ୍ଭେମାନେ ଧୌତ ହୋଇଅଛ, ପବିତ୍ରୀକୃତ ହୋଇଅଛ ଓ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି ଗଣିତ ହୋଇଅଛ” (୧ କରିନ୍ଥୀୟ ୬:୧୧)।
ଚିନ୍ତନ
ନଗରୀୟ ସୁବିଧା ପ୍ରତି ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ଆକର୍ଷଣକୁ ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ଶିଖାଇଲେ। ନଗର ପ୍ରତି ଲୋଟଙ୍କ ଆସକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଆତ୍ମିକ ଅବନତି ଓ ଅନ୍ଧତାକୁ ନେଇଗଲା। ଖୋଲାମେଲା ସମଲିଙ୍ଗୀ ଯୌନାଚାର ଗଭୀର ନୈତିକ ଅବନତିରେ ପଡ଼ୁଥିବା ସଂସ୍କୃତିର ଏକ ଲକ୍ଷଣ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦିଗକୁ ଗଭୀର ପୁନରାଗମନ—ଆତ୍ମିକ ଜାଗରଣ—ମାତ୍ର ଏହି ପତନର ଦିଗକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିପାରେ।
- ସଦୋମର ପାପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ—ଅହଙ୍କାର, ଭୋଗବିଲାସ, ଦରିଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି କଠୋରତା କିମ୍ବା ଯୌନ ଅନୈତିକତା—ଆଜି ଆପଣଙ୍କ ସଂସ୍କୃତିରେ କେଉଁଗୁଡ଼ିକ ସବୁଠୁ ସ୍ପଷ୍ଟ?
- ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ରଚନା ଓ ମାନଦଣ୍ଡକୁ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଧରି ରଖିବା ସହିତ, ଯୌନ ପାପ ଓ ଭଙ୍ଗୁରତା ସହ ସଂଘର୍ଷ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆପଣ କିପରି କରୁଣା ଦେଖାଇପାରିବେ?
- ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ପ୍ରାର୍ଥନା ଆପଣଙ୍କୁ ନିଜ ନଗର କିମ୍ବା ଦେଶ ପାଇଁ କିପରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରେ?
ଆଦିପୁସ୍ତକ ଉପରେ ୩୦୦ରୁ ଅଧିକ ପୃଷ୍ଠାର ପୁସ୍ତକ ବିଷୟରେ ଜାଣନ୍ତୁ।
ଆଦିପୁସ୍ତକ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ଭିଡିଓ ପରିଚୟ ଦେଖନ୍ତୁ।
ଶାସ୍ତ୍ର ଉଦ୍ଧୃତି: ବାଇବେଲ ସୋସାଇଟି ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆ, ଓଡ଼ିଆ ବାଇବେଲ (ODIAOV-BSI)।
ଇଂରାଜୀ ମୂଳ: ଏହି ଅଧ୍ୟୟନର ଇଂରାଜୀ ମୂଳ ପୃଷ୍ଠା