ହନୋକଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ବାର୍ତ୍ତା: ମଥୂଶେଲହ

ମଥୂଶେଲହଙ୍କ ନାମରେ ଏକ ବିଶେଷ ବାର୍ତ୍ତା ଲୁଚିରହିଛି ବୋଲି ଶୁଣି ଆପଣ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇପାରନ୍ତି। ଆଦି ପୁସ୍ତକ ୫:୨୧–୨୫କୁ ଆଧାର କରି ଏହି ଅଧ୍ୟୟନରେ ଲେଖକ ହନୋକଙ୍କ ପୁଅର ନାମକୁ ତାଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀ ଓ ପ୍ରଳୟ ସହିତ ଯୋଡ଼ି ବୁଝାଇଛନ୍ତି। ସେହି ବ୍ୟାଖ୍ୟାକୁ ଆସନ୍ତୁ ଭଲ ଭାବରେ ଦେଖିବା।

ବାଇବେଲରେ ଓ ପୂର୍ବଦେଶର ଅନେକ ସଂସ୍କୃତିରେ ନାମର ବିଶେଷ ଅର୍ଥ ଥାଏ। କେବେକେବେ ନାମ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଜୀବନର ଆଭାସ ଦିଏ। ଯାକୁବଙ୍କ ନାମର ଅର୍ଥକୁ “କୁଟିଳ,” ଅବ୍ରାହାମଙ୍କୁ “ଅନେକ ଜାତିର ପିତା,” ଓ ହନୋକଙ୍କୁ “ସମର୍ପିତ” ବୋଲି ବୁଝାଯାଏ।

ମଥୂଶେଲହଙ୍କ ନାମରେ “ମୃତ୍ୟୁ” ଓ “ପଠାଇବା”ର ଅର୍ଥ ରହିଛି ବୋଲି ଏହି ଲେଖାରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। ଏହି ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଉପରେ ଏକ ଆପତ୍ତି ହେଉଛି, ଇବ୍ରୀୟ ଭାଷାରେ “ମୃତ୍ୟୁ” ଶବ୍ଦର ଗୋଟିଏ ଅକ୍ଷର ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଅଛି। ଲେଖକଙ୍କ ମତରେ, ହନୋକଙ୍କ ପରି ଜଣେ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ପୁଅର ନାମରେ ସିଧାସଳଖ “ମୃତ୍ୟୁ” ଶବ୍ଦ ରଖିନଥିବେ; କାରଣ ପୁରାତନ କାଳରେ ଏହା ଏକ ଦେବତାର ନାମ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିଲା। ଅକ୍ଷରର ସ୍ଥାନ ବଦଳାଇ ସେହି ଅର୍ଥକୁ ନାମରେ ଲୁଚାଇ ରଖାଯାଇଥିଲା ବୋଲି ସେ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦିଅନ୍ତି। କିନ୍ତୁ କାହିଁକି?

ଚିତ୍ରର ଇବ୍ରୀୟ ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକ ମୂଳ ଚିତ୍ର ଅନୁସାରେ ରଖାଯାଇଛି। ଇବ୍ରୀୟ ଲେଖା ଡାହାଣରୁ ବାମକୁ ପଢ଼ାଯାଏ। שלח (shalach)ର ଅର୍ଥ “ପଠାଇବା” ବା “ବାହାରକୁ ପଠାଇବା”; ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଶବ୍ଦ “ଅସ୍ତ୍ର” ଅର୍ଥରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। מות (maveth)ର ଅର୍ଥ “ମୃତ୍ୟୁ”; ଏହା ମୃତ୍ୟୁର ଦେବତାକୁ ମଧ୍ୟ ସୂଚାଇପାରେ। ଲେଖକଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟାରେ ମଝି ଅକ୍ଷରର ସ୍ଥାନ ବଦଳିବାରୁ “ଓ” ଅର୍ଥବୋଧକ ଅକ୍ଷରଟି ଅଲଗା ହୋଇ ଦେଖାଯାଏ।

୧. ମଥୂଶେଲହଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ପ୍ରଳୟ

ଏହି ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ସମର୍ଥନରେ ଲେଖକ ଦୁଇଟି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣା ଦେଖାନ୍ତି। ପ୍ରଥମଟି ହେଉଛି, ମଥୂଶେଲହଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଏକ ମହାନ ଓ ଭୟଙ୍କର ଘଟଣା ଘଟିଲା। ଏହି ଅଧ୍ୟୟନରେ ବ୍ୟବହୃତ ବଂଶତାଲିକାର କାଳଗଣନା ଅନୁସାରେ, ଆଦମଙ୍କ ଜନ୍ମଠାରୁ ୧୬୫୬ତମ ବର୍ଷରେ ମଥୂଶେଲହଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା। ସେତେବେଳେ କ'ଣ ପଠାଗଲା?

ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଜଗତ ଉପରେ ମହାବିଚାର ଆସିଲା—ସାରା ପୃଥିବୀକୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କରିଥିବା ପ୍ରଳୟ। ତତ୍କାଳୀନ ଜଗତ ସେହି ଜଳରେ ବିନଷ୍ଟ ହେଲା। ମୃତ୍ୟୁର ସେହି ଜଳରୁ ମାତ୍ର ଆଠ ଜଣ ବଞ୍ଚିଲେ।

ଆଦମଙ୍କଠାରୁ ନୋହଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆୟୁଷର ଚିତ୍ର ଦେଖନ୍ତୁ →

୨. ହନୋକଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀ

ଦ୍ୱିତୀୟ ଘଟଣାଟି ହେଉଛି, ମଥୂଶେଲହଙ୍କ ବାପା ହନୋକଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ମହାନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀ। ଯିହୂଦା ୧୪–୧୫ ପଦ ନଥାନ୍ତା, ତେବେ ଆମେ ତାହା ବିଷୟରେ ଜାଣିପାରିନଥାନ୍ତୁ।

^୧୪ ଆଦମଙ୍କଠାରୁ ସପ୍ତମ ପୁରୁଷ ଯେ ହନୋକ, ସେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଭାବବାଣୀ ପ୍ରଚାର କରି କହିଥିଲେ,

^୧୫ ଦେଖ, ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତଙ୍କର ବିଚାର କରିବା ନିମନ୍ତେ, ପୁଣି ଅଧାର୍ମିକ ଲୋକସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ଅଧାର୍ମିକତାରେ ଯେଉଁସବୁ ଅଧର୍ମ କର୍ମ କରିଅଛନ୍ତି ଓ ଅଧାର୍ମିକ ପାପୀମାନେ ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁସବୁ କଟୁ କଥା କହିଅଛନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୋଷୀ କରି ଦଣ୍ତ ଦେବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଅୟୁତ ଅୟୁତ ସାଧୁଙ୍କ ସହିତ ଆସୁଅଛନ୍ତି।

ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀ ହନୋକ କେବେ ପାଇଥିଲେ? ଲେଖକଙ୍କ ଅନୁମାନ ହେଉଛି, ମଥୂଶେଲହଙ୍କ ଜନ୍ମ ପୂର୍ବରୁ। ତେଣୁ ହନୋକ ନିଜ ପୁଅର ନାମରେ ସେହି ବାର୍ତ୍ତା ରଖିଲେ: ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ବିଚାର ପଠାଯିବ। ତାଙ୍କ ପୁଅର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମହାବିଚାର ଆସିବାକୁ ଥିଲା। ଏହି ଅର୍ଥରେ ମଥୂଶେଲହଙ୍କ ନାମ ହନୋକଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ବାର୍ତ୍ତା ହୋଇରହିଲା।

ଏହି ନାମର ଅର୍ଥକୁ ନେଇ ଭିନ୍ନ ମତ ଅଛି। କେତେକ ପୁସ୍ତକରେ ଏହାକୁ “ବର୍ଚ୍ଛାଧାରୀ ମଣିଷ” ବୋଲି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଏ। ଏହା ସମ୍ଭବ ବୋଲି ଲେଖକ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି; ତଥାପି “ମଣିଷ” ଓ “ଅସ୍ତ୍ର” ଅର୍ଥବୋଧକ ଶବ୍ଦ ମଝିରେ “ଓ” କାହିଁକି ଅଛି, ସେ ପ୍ରଶ୍ନ କରନ୍ତି। ସେଥିପାଇଁ ସେ “ମୃତ୍ୟୁ ଓ ପଠାଇବା” ବ୍ୟାଖ୍ୟାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି।

ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନୁଗ୍ରହ

ମଥୂଶେଲହଙ୍କ ଜୀବନ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ବିଶେଷ ଦର୍ଶନକୁ ଏକାଠି ଦେଖିଲେ, “ମୃତ୍ୟୁ ଓ ପଠାଇବା” ଅର୍ଥଟି ଅଧିକ ତାତ୍ପର୍ଯ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଲାଗେ ବୋଲି ଲେଖକ କହନ୍ତି। ପରମେଶ୍ୱର ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆସିବାକୁ ଥିବା ବିଚାର ବିଷୟରେ ହନୋକଙ୍କୁ ଜଣାଇଥିଲେ, ଆଉ ହନୋକ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀ ନିଜ ପୁଅର ନାମରେ ସୁକୌଶଳରେ ରଖିଥିଲେ—ଏହା ହେଉଛି ଏହି ଅଧ୍ୟୟନର ମୁଖ୍ୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା।

ଏହି ବିଚାରକୁ ଆହୁରି ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ। ବାଇବେଲରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ସମସ୍ତ ମଣିଷଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଥୂଶେଲହ ସବୁଠାରୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଥିଲେ—୯୬୯ ବର୍ଷ। ସେ ଯେତେ ଅଧିକ ଦିନ ବଞ୍ଚିଲେ, ବିଚାର ସେତେ ବିଳମ୍ବ ହେଲା। ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ଓ ବିଚାରରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବାର ଅଧିକ ସମୟ ମିଳିଲା। ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଚାରକୁ ସ୍ଥଗିତ ରଖି ପରମେଶ୍ୱର ମଣିଷ ପ୍ରତି ନିଜ ମହାନ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାନ୍ତି। ଯିହିଜିକଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକରେ ଏହି କଥା ପଢ଼ୁ:

^୩୨ ଯେହେତୁ ଯେ ମରେ, ତାହାର ମରଣରେ ଆମ୍ଭର କିଛି ସନ୍ତୋଷ ନାହିଁ, ଏହା ପ୍ରଭୁ ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି; ଏଥିପାଇଁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଫେରି ବଞ୍ଚ।

ପ୍ରଳୟ ପୂର୍ବରୁ, ନା ପ୍ରଳୟରେ?

ମଥୂଶେଲହ ପ୍ରଳୟ ପୂର୍ବରୁ ମରିଥିଲେ, ନା ପ୍ରଳୟରେ ମରିଥିଲେ—ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିପାରେ। ପ୍ରଳୟ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା ବୋଲି ଲେଖକ ତିନୋଟି କାରଣ ଦିଅନ୍ତି।

1. ମଥୂଶେଲହ ଧାର୍ମିକ ବଂଶଧାରାର ଅଂଶ ଥିଲେ (ଲୂକ ୩:୩୭)। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ଧାରାକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିବା ଦଶ ପିଢ଼ିର ତାଲିକାରେ ସେ ଅଛନ୍ତି। ଉଲ୍ଲେଖ ନଥିବା ଅନ୍ୟ ଧାର୍ମିକ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ଥିଲେ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପଥରେ ବଞ୍ଚିଥିବାରୁ ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଜଗତ ସହିତ ସେହି ବିଚାରରେ ମରିନଥିବେ ବୋଲି ଲେଖକ ମନେ କରନ୍ତି।
2. ସେ ଜଣାଶୁଣା ମଣିଷଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ବୟସ୍କ ଥିଲେ। ୯୬୯ ବର୍ଷ ବଞ୍ଚି ସେ ପ୍ରାୟ ହଜାର ବର୍ଷରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ। ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଦୀର୍ଘାୟୁକୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ଯୋଡ଼ାଯାଏ।
3. ନାମର “ମୃତ୍ୟୁ ପଠାଯିବା” ଅର୍ଥକୁ ଲେଖକ ପୁଣି ଉଠାନ୍ତି। କେହି କହିପାରନ୍ତି ଯେ ପ୍ରଳୟ ପଠାଯିବାରୁ ମଥୂଶେଲହ ମରିଲେ। କିନ୍ତୁ ସେତେବେଳର ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ତାହା ସତ୍ୟ ହୋଇଥାନ୍ତା; ତେଣୁ ନାମର କୌଣସି ବିଶେଷ ତାତ୍ପର୍ଯ୍ୟ ରହିନଥାନ୍ତା। ଲେଖକଙ୍କ ମତରେ, ପରମେଶ୍ୱର ପ୍ରଥମେ ସବୁଠାରୁ ବୟସ୍କ ମଣିଷଙ୍କୁ ନେଲେ, ତା'ପରେ ପ୍ରଳୟ ପଠାଇଲେ।

ଆଗାମୀ ବିଚାର ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରୁହନ୍ତୁ

ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପୁଣି ବିଚାର ଆସିବ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଥର ପ୍ରଳୟ ନୁହେଁ, ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀର ଏହି ପର୍ଯ୍ୟାୟର ଅନ୍ତ ହେବ। ଯୀଶୁ ଆମକୁ ସଚେତନ ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହିବାକୁ କହିଛନ୍ତି। ଏହି ଅଧ୍ୟୟନର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଅନୁସାରେ, ମଥୂଶେଲହଙ୍କ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଓ ପ୍ରଳୟ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦୟାର ମହାନତା ପ୍ରକାଶ କରେ।

ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ବିପଥକୁ ଯାଆନ୍ତୁ ନାହିଁ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପୁନରାଗମନକୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ବିଚାର ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଅନୁତାପ କରିବାର ସମୟ ଏବେ। ଆମର ଅନେକ ଗୁରୁତର ପାପ ପାଇଁ ଯେଉଁ ବିଚାର ଆମ ପ୍ରାପ୍ୟ, ତାହାକୁ ପରମେଶ୍ୱର ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଳମ୍ବ କରିଛନ୍ତି। ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କ କ୍ରୋଧର ବିଚାର ଆସିବ। ସେତେବେଳେ ବଞ୍ଚୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଏକ ଅଂଶ ଉପରେ ବିଚାର କରିବାକୁ ପ୍ରଭୁ ଯଦି ନିଜ ପବିତ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କ ସହ ଆସିଥିଲେ, ତେବେ ଆଗାମୀ ବିଚାର କେତେ ଗୁରୁତର ହେବ ଭାବନ୍ତୁ।

ଆଦି ପୁସ୍ତକ ୫ର ବଂଶପିତାମାନଙ୍କ ଆୟୁଷ ଓ କାଳକ୍ରମ ଦେଖନ୍ତୁ →

ଇଂରାଜୀ ମୂଳ ଲେଖା: Paul J. Bucknellଙ୍କ ମୂଳ ଅଧ୍ୟୟନ ପଢ଼ନ୍ତୁ

ଶାସ୍ତ୍ର ଉଦ୍ଧୃତି: ପବିତ୍ର ବାଇବଲ (Re-edited) — ବାଇବେଲ ସୋସାଇଟି ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆ (ODIAOV-BSI)। Copyright © 2014 by The Bible Society of India. ଉଦ୍ଧୃତ ପଦଗୁଡ଼ିକର ଓଡ଼ିଆ ପାଠ ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ରଖାଯାଇଛି।