ତୃତୀୟ ପଦକ୍ଷେପରେ ବିଶ୍ୱାସରେ ବୃଦ୍ଧିର ଚକ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ପରମେଶ୍ୱର ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି; ଆମେ ସେହି ଆଶୀର୍ବାଦକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରୁ, ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଅସମ୍ଭବ ପରି ଲାଗିଲେ ମଧ୍ୟ। ପରେ ପରମେଶ୍ୱର ଆମର ଅଳ୍ପ ସମ୍ପଦକୁ ନେଇ ତାଙ୍କ ବଡ଼ କାମ କରୁଥିବା ଦେଖି ଆମେ ନମ୍ର ହେଉ, ଆହୁରି ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଉ, ବିଶ୍ୱାସରେ ଦୃଢ଼ ହେଉ ଓ ତାଙ୍କୁ କୃତଜ୍ଞତା ଜଣାଇବାର ଅବସର ଖୋଜୁ।

ମଲ୍କୀଷେଦକ—ଧାର୍ମିକତାର ରାଜା

“କଦର୍ଲାୟୋମର ଓ ତାଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ରାଜାମାନଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରି ଅବ୍ରାମ ଫେରିଆସିବା ପରେ ସଦୋମର ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଶାବେ ଉପତ୍ୟକା, ଅର୍ଥାତ୍ ରାଜାଙ୍କ ଉପତ୍ୟକାକୁ ବାହାରିଲେ। ସାଲେମର ରାଜା ମଲ୍କୀଷେଦକ ରୁଟି ଓ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଆଣିଲେ; ସେ ସର୍ବୋପରିସ୍ଥ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଯାଜକ ଥିଲେ। ସେ ଅବ୍ରାମଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରି କହିଲେ, ‘ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ଅଧିକାରୀ ସର୍ବୋପରିସ୍ଥ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅବ୍ରାମ ଆଶୀର୍ବାଦପ୍ରାପ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ; ଯିଏ ତୁମ୍ଭର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ସର୍ବୋପରିସ୍ଥ ପରମେଶ୍ୱର ଧନ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ।’ ଅବ୍ରାମ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁର ଦଶମାଂଶ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ।

ସଦୋମର ରାଜା ଅବ୍ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, ‘ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମୋତେ ଦିଅ; ସମ୍ପତ୍ତି ତୁମେ ନିଜ ପାଇଁ ନିଅ।’ କିନ୍ତୁ ଅବ୍ରାମ ସଦୋମର ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, ‘ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ଅଧିକାରୀ ସର୍ବୋପରିସ୍ଥ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟରେ ହସ୍ତ ଉଠାଇ ଶପଥ କରିଛି ଯେ ତୁମ୍ଭର କିଛି—ସୂତାରୁ ଜୋତାର ବନ୍ଧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—ମୁଁ ନେବି ନାହିଁ; ଯେପରି ତୁମେ କହିପାରିବ ନାହିଁ, “ମୁଁ ଅବ୍ରାମଙ୍କୁ ଧନୀ କରିଛି।” ଯୁବକମାନେ ଯାହା ଖାଇଛନ୍ତି ଓ ମୋ ସହିତ ଯାଇଥିବା ଆନେର, ଇଷ୍କୋଲ ଓ ମମ୍ରିଙ୍କ ଅଂଶ ଛଡ଼ା ମୁଁ କିଛି ନେବି ନାହିଁ; ସେମାନେ ନିଜ ଅଂଶ ନିଅନ୍ତୁ।’”

ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୪:୧୭–୨୪

ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧୪:୧୭–୨୪ରେ କିଛି ବିଷୟ ଅଛି ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇନଥିଲା। ଏବେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଗୋଟେ ପରେ ଗୋଟେ ଦେଖିବା।

୧. ଅବ୍ରାମଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧଦଳ

ଯୁଦ୍ଧକୁ କେବଳ ଅବ୍ରାମ ଓ ତାଙ୍କ ଗୃହଜାତ ପୁରୁଷମାନେ ଯାଇନଥିଲେ। ପଦ ୧୩ରେ ଶାସ୍ତ୍ର ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ କହିଥିଲା ଯେ ଅବ୍ରାମଙ୍କ ଇମୋରୀୟ ପଡ଼ୋଶୀ ଆନେର, ଇଷ୍କୋଲ ଓ ମମ୍ରି ତାଙ୍କ ମିତ୍ର ଥିଲେ।

“ମିତ୍ର” କିମ୍ବା “ମୈତ୍ରୀବଦ୍ଧ ସହଯୋଗୀ” ବୋଲି କୁହିଲେ ଆକ୍ରମଣ କିମ୍ବା ପ୍ରତିରକ୍ଷାର ସମୟରେ ଏକାପରକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାର ଅଙ୍ଗୀକାର ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଅବ୍ରାମ ନିଜେ ଆକ୍ରମଣରେ ପଡ଼ିନଥିଲେ; ସେ କେବଳ ନିଜ ଜ୍ଞାତିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ। ତଥାପି ଏହି ମିତ୍ରମାନେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଗଲେ।

ପଦ ୨୪ରେ ଅବ୍ରାମ ଆନେର, ଇଷ୍କୋଲ ଓ ମମ୍ରିଙ୍କ ନାମ ପୁଣି କହିଛନ୍ତି। ସମ୍ଭବତଃ କେବଳ ଏହି ତିନିଜଣ ନୁହେଁ, ସେମାନଙ୍କ ଗୃହର ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାଇଥିଲେ। ଅବ୍ରାମ ଚାହିଁଲେ ସେମାନେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିବାର ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ଅଂଶ ପାଆନ୍ତୁ। ଆରମ୍ଭରେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏପରି ପେଶାଦାର ସେନାଙ୍କ ପଛରେ ଯିବାକୁ ରାଜି କରାଇବା ସହଜ ନଥିଲା ବୋଲି କଳ୍ପନା କରିପାରିବା।

ତଥାପି ଅବ୍ରାମ ଯାଇଥିବା ନିଜେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ। କିଛି ମିତ୍ର ପରିବାରର ସାହାଯ୍ୟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଦଳ ବହୁତ ଛୋଟ ଥିଲା। ଅବ୍ରାମ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ଯେ ଯେପରି ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ପଶୁଧନ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରୁଥିଲେ, ସେପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବେ। ଅବ୍ରାମ ଜୀବନରେ ଭୁଲ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ କାପୁରୁଷ କୁହାଯାଇପାରେ ନାହିଁ।

ଇଂରାଜୀ ମୂଳ: ଇଂରାଜୀ ମୂଳ ଅଧ୍ୟୟନ ଦେଖନ୍ତୁ